„Letnie przesilenie” najlepszym polskim filmem na Camerimage!

„Letnie przesilenie” najlepszym polskim filmem na Camerimage!

263
0
PODZIEL SIĘ

„Letnie przesilenie” w reżyserii Michała Rogalskiego zwycięzcą Konkursu Filmów Polskich 23. edycji międzynarodowego festiwalu filmowego Camerimage w Bydgoszczy! 

„Letnie przesilenie” to nowy film producentów „Wszystko, co kocham” – polskiego kandydata do Oscara w 2011 roku. Reżyserem jest Michał Rogalski („Ostatnia akcja”, „Czas honoru”). Do tej pory „Letnie przesilenie” zdobyło Nagrodę za Najlepszy Scenariusz na 39. MFF w Montrealu, a na 40. Festiwalu Filmowym w Gdyni Nagrodę za Najlepszą Drugoplanową Rolę Kobiecą dla Marii Semotiuk, Nagrodę za Najlepsze Zdjęcia dla Jerzego Zielińskiego oraz Złote Kociaki – Nagrodę Młodzieżowej Rady Miasta. Teraz do tych wyróżnień dołączyła statuetka przyznana przez międzynarodowe jury 23. edycji festiwalu filmowego Camerimage w Bydgoszczy, gdzie obraz Michała Rogalskiego zwyciężył w Konkursie Filmów Polskich.

W rolach głównych widzowie zobaczą młodych aktorów: Filipa Piotrowicza („Wenecja”), Urszulę Bogucką („Komornik”) i Marię Semotiuk („W ciemności”), wspieranych przez Bartłomieja Topę („Obietnica”, „Pod Mocnym Aniołem”), Agnieszkę Krukównę („Korczak”, „Lista Schindlera”) oraz Krzysztofa Czeczota („Anatomia zła”). Muzykę skomponował Alexander Hacke – wybitny muzyk, który ma na swoim koncie m.in. ścieżkę dźwiękową do najgłośniejszego filmu Fatiha Akina „Głową w mur”.

Michał Rogalski, reżyser „Letniego przesilenia” oraz twórca takich produkcji jak „Ostatnia akcja” czy serial „Czas Honoru”,  tak mówi o swoich inspiracjach do nakręcenia filmu: „Przeglądając stare fotografie rodzinne, natknąłem się na serię zdjęć przedstawiających moich dziadków i ojca wraz ze znajomymi, beztrosko bawiących się w płytkich wodach jakiejś rzeki. Fotografie zrobiono w 1943 roku. Te zdjęcia uzmysłowiły mi, jak płytko i stereotypowo patrzymy na czas drugiej wojny światowej. Wspomnienia okropności przesłaniają często fakt, że także wtedy ludzie usiłowali żyć normalnie. A normalnie żyć oznacza kochać, bawić się i cieszyć młodością. Nawet gdy obok, niemal za rogiem, dochodzi do monstrualnych zbrodni.”

Romek i Guido mają po siedemnaście lat i przed sobą całe życie. Ich marzenia nie różnią się od marzeń innych nastolatków – chcą słuchać muzyki, tańczyć swinga, umawiać się z dziewczynami. Gdyby nie okoliczności, mogliby być najlepszymi kumplami. Niestety, spotykają się w 1943 roku. Guido służy w oddziale niemieckiej żandarmerii stacjonującym na polskiej prowincji. W wolnych chwilach słucha zakazanych anglojęzycznych rozgłośni radiowych nadających jazz. Romek pomaga samotnej matce, pracując jako pomocnik maszynisty Leona, który transportuje puste wagony kolejowe z rampy dezynfekcyjnej znajdującego się w pobliżu obozu koncentracyjnego. Pewnego dnia Romek kradnie porzuconą na torach walizkę. W domu okazuje się, że są w niej płyty jazzowe i patefon. Romek chce zaimponować swojej koleżance i puszcza jej muzykę. Słyszy to przechodzący nieopodal Guido. Niemiecki żandarm przekrada się przez płot i wchodzi przez okno do mieszkania przerażonego Romka. Obaj nie przeczuwają jeszcze, że zmuszeni będą podjąć decyzje, które zupełnie odmienią ich życie.

Gatunek: wojenny/ dramat

Produkcja: Polska/ Niemcy 2015

Reżyseria i scenariusz: Michał Rogalski („Ostatnia akcja”, „Czas honoru”)

Obsada: Filip Piotrowicz („Wenecja”), Jonas Nay, Bartłomiej Topa („Obietnica”, „Wesele”, „Dom zły”, „Pod Mocnym Aniołem”, „Boisko bezdomnych”, „Wataha”), Agnieszka Krukówna („Lista Schindlera”, „Fuks”, „Korczak”),Urszula Bogucka („Komornik”, „Jasne błękitne okna”), Maria Semotiuk („W ciemności”, „Listy do M.”), Krzysztof Czeczot („Anatomia zła”, „80 milionów”, „Dom zły”, „Chrzest”), André Hennicke („Upadek”, „Sophie Scholl – ostatnie dni”, „Niebezpieczna metoda”)

Kino Świat

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułAustralijskie Zegary
Następny artykułInteligentna waga

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ